• Add to Collection
  • Tools Used

    Tools

  • About

    About

    auto-portrait
    Published:
Robaki wkręcają się w oczy
W ciemnej, rozmiękłej przeźroczy.
Jak nożem ostrym
Chciałbym przeciąć sobą,
Zazdrosną o szybkość, przestrzeń.
Ważę ciężary, o jakich nie myślał

Żaden Cezar świata,
A wszystko ulata, jak wata.
I lekkie mi jest wszystko, jak pajęczy puszek,
Jak jakiś mały, niepozorny duszek,
Z innej planety zaduszek.
Napudrowałem twarz moją wielkością
I kukła jestem ohydna.
Takiego wstrętu do siebie, jak ja,
Nie miał nikt, od światów początku.

"Tumor Mózgowicz"
 Stanisław Ignacy Witkiewicz